_Badinerie_ – finałowa część Suity nr 2 h-moll Jana Sebastiana Bacha – od lat pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych i popisowych utworów w repertuarze fletowym. Pełna lekkości, błyskotliwości i zawrotnego tempa stała się symbolem instrumentalnej wirtuozerii i muzycznej energii. To właśnie od niej swój tytuł bierze inauguracja nowego sezonu Śląskiej Orkiestry Kameralnej – wieczór, który połączy barokowy blask, elegancję dawnych form i współczesną muzyczną wyobraźnię. W centrum wieczoru znajdzie się muzyka baroku – Johanna Sebastiana Bacha i Antonio Vivaldiego oraz inspirowane nią kompozycje Edwarda Griega i Miłosza Bembinowa, a szczególną rolę odegrają dwa flety, których partie wykonają Agata Kielar-Długosz i Łukasz Długosz, artyści od lat zachwycający publiczność na całym świecie niezwykłą muzykalnością i wirtuozerią. Wieczór otworzy Suita w dawnym stylu „Z czasów Holberga” op. 40 Edvarda Griega, napisana z okazji obchodów 200. rocznicy urodzin Ludviga Holberga – norweskiego pisarza i komediopisarza uznawanego za jedną z najważniejszych postaci kultury Skandynawii. Grieg postanowił oddać muzyczny klimat epoki Holberga, inspirując się twórczością Händla i Bacha. Powstała w ten sposób stylizowana suita barokowa z elementami rokoka, którą sam kompozytor określał mianem „utworu perukowego”. Choć dzieło odwołuje się do dawnych form i tańców, jego melodyjność, harmonia i brzmienie wyraźnie zdradzają neoromantyczny język muzyczny Griega, pełen subtelności, elegancji i nordyckiej liryki. Szczególne miejsce w programie zajmie Suita nr 2 h-moll BWV 1067 Jana Sebastiana Bacha – jedno z najważniejszych dzieł fletowych epoki baroku. Kompozycja składa się z siedmiu części: monumentalnej Uwertury, tanecznego Rondeaux, lirycznej Sarabandy, dwóch Bourrée, stylizowanego Poloneza z Double, Menueta oraz finałowego Badinerie. To właśnie Polonaise, inspirowany polską melodią ludową „Wezmę ja kontusz”, jest jednym z najciekawszych przykładów obecności polskich rytmów w twórczości Bacha. Finałowe Badinerie – pełne lekkości, błyskotliwości i zawrotnego tempa – stało się z kolei jednym z najbardziej popisowych i rozpoznawalnych utworów w repertuarze flecistów na całym świecie. Barokowy temperament wybrzmi również w Concerto grosso h-moll op. 3 nr 10 (RV 580) Antonia Vivaldiego – jednym z najbardziej znanych i wpływowych dzieł kompozytora. Utwór pochodzi ze słynnego cyklu _L’Estro Armonico_ („Harmoniczne natchnienie”), wydanego w 1711 roku i uznawanego za jeden z najważniejszych zbiorów koncertów epoki baroku. Kompozycja wyróżnia się niezwykle efektowną obsadą – Vivaldi przeznaczył partie solowe dla czworga skrzypiec i wiolonczeli, tworząc pełną energii i kontrastów muzyczną rozmowę pomiędzy instrumentami a orkiestrą. Dynamiczne dialogi, wirtuozowskie pasaże i charakterystyczna dla Vivaldiego rytmiczna żywiołowość sprawiają, że dzieło do dziś zachwyca świeżością i ekspresją. Na finał koncertu usłyszymy Concerto grosso na 2 flety, smyczki i klawesyn Miłosza Bembinowa – współczesną kompozycję inspirowaną dawną formą muzyczną. Utwór łączy barokową motorykę i przejrzystość z nowoczesnym językiem harmonicznym, tworząc fascynujący dialog między tradycją a współczesnością.