29 maja na estradzie Filharmonii Śląskiej wystąpi Sunjae Ok, laureat prestiżowych konkursów skrzypcowych, w tym I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Karola Lipińskiego w Toruniu w 2024 roku. Ten utalentowany południowokoreański skrzypek zdobył uznanie zarówno za precyzyjną technikę, jak i głęboką muzyczną wrażliwość. Występował m.in. z Incheon Orchestra pod batutą Nanse Guma, z którą przez trzy lata zagrał ponad sto koncertów. Obecnie rozwija swoją karierę w Europie, kształcąc się na Universität der Künste w Berlinie. Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Śląskiej poprowadzi Bassem Akiki. W programie koncertu znajdzie się Koncert skrzypcowy D-dur op. 61 Ludwiga van Beethovena – dzieło, które w momencie premiery spotkało się z niezrozumieniem publiczności. Było to spowodowane nietypową formą – zamiast efektownych popisów wirtuozowskich Beethoven skupił się na śpiewnych, długich frazach i rozbudowanej partii orkiestrowej. Ciekawostką jest fakt, że kompozytor ukończył partyturę na kilka dni przed premierą, przez co skrzypek Franz Clement podczas pierwszego wykonania musiał grać niemal z nieczytelnych nut. Co więcej, koncert w tamtym czasie uznano za zbyt skomplikowany – dopiero wiele lat później stał się arcydziełem w repertuarze skrzypcowym. Podczas koncertu zabrzmi także _La Valse_ Maurice’a Ravela – dzieło, które pierwotnie miało być hołdem dla wiedeńskiego walca. Ravel, zafascynowany muzyką Straussa, początkowo planował stworzyć pełen blasku utwór, oddający atmosferę XIX-wiecznych salonów. Jednak po doświadczeniach I wojny światowej kompozytor nadał swojej kompozycji mroczniejszy i pełen napięcia charakter. W efekcie powstał utwór, który rozpoczyna się subtelnie i elegancko, by stopniowo przerodzić się w wirującą, niemal apokaliptyczną wizję świata pogrążonego w chaosie. Dopełnieniem wieczoru będzie _Symphonic Metamorphosis of Themes by Carl Maria von Weber_ Paula Hindemitha. Hindemith początkowo stworzył tę kompozycję jako muzykę do baletu, lecz po odrzuceniu projektu przez choreografa Leona Massine’a przekształcił ją w pełną energii i barw kompozycję symfoniczną. Szczególnie imponująca jest część finałowa, która dzięki błyskotliwej instrumentacji przypomina barwną, muzyczną feerię dźwięków.