Projekt „Mówienie z pamięci” zakłada serię działań artystycznych rozgrywających się na pustym postumencie na placu Wolności w Katowicach. Wspólnym mianownikiem poszczególnych instalacji będzie podważanie ugruntowanych modeli opowiadania o przeszłości. Plac Wolności można potraktować jako laboratorium badań nad historią regionu. W ostatnich stu dwudziestu latach w tym miejscu prezentowanych było pięć różnych pomników. Na przełomie wieków był to monument celebrujący Dwóch Cesarzy (Wilhelma I i Fryderyka III). Po przyłączeniu Katowic do Polski umieszczono tam Pomnik Poległych Powstańców Śląskich. Po wybuchu II wojny światowej, ustawiono w tym miejscu obelisk poświęcony pamięci żołnierzy niemieckich, po wojnie — dwa pomniki wdzięczności dla Armii Czerwonej. Po protestach mieszkańców, w 2014 roku figury przeniesiono na miejscowy cmentarz żołnierzy radzieckich. Na placu Wolności pozostał pusty postument, który od ponad dziesięciu lat czeka na nowy pomnik będący symboliczną biopsją zbiorowej pamięci mieszkańców miasta. Projekty artystów i artystek zaproszonych do jego czasowego przejęcia, wyrastają z potrzeby przepisywania historii, przełamywania zbiorowej amnezji, a także stawiania pytań o metody konstruowania archiwów pod kątem dziedzictwa niematerialnego, czy wątków środowiskowych. Tytuł całego cyklu kładzie nacisk na afektywny wymiar jednostkowego doświadczenia. Mówienie z pamięci jest odwrotnością czytania z kartki, czyli odtwarzania oswojonych, kanonicznych narracji. Przywoływanie z pamięci pociąga za sobą zająknięcia, przejęzyczenia i błędy, które w swojej niedoskonałości umożliwiają dotarcie do niewypowiedzianych do tej pory wątków. Wpisane w projekt nasłuchiwanie uciszanych głosów pozwala nie tylko na budowanie alternatywnych narracji historycznych, ale przede wszystkim na przyglądanie się wyrastającym z nich modelom wspólnej przyszłości.