_Quasi una fantasia_ – określenie, którym Beethoven opatrzył swoją słynną Sonatę księżycową – stanie się motywem przewodnim koncertu łączącego muzykę Ludwiga van Beethovena i Henryka Mikołaja Góreckiego. Obu kompozytorów wyróżnia muzyka wykraczająca poza klasyczne schematy, co usłyszymy w Beethovenowskich _Romansach_ oraz słynnej Sonacie _quasi una fantasia_ , znanej jako _Sonata księżycowa_ , a także w inspirowanej jej ideą kompozycji Henryka Mikołaja Góreckiego _Quasi una fantasia._ Wieczór stanie się spotkaniem dwóch muzycznych osobowości, dla których najważniejsze były emocje ukryte pod powierzchnią dźwięku. W programie zabrzmi _Quasi una fantasia_ op. 78 Henryka Mikołaja Góreckiego w opracowaniu na orkiestrę smyczkową – dzieło czteroczęściowe, o wyraźnie skontrastowanych ogniwach. Kompozycję otwiera medytacyjne _Largo sostenuto, mesto_ , którego dźwiękowa przestrzeń przywodzi na myśl bicie dzwonów i wprowadza atmosferę skupienia oraz niepokoju. Refleksyjne fragmenty kontrastują z częściami pełnymi energii i gwałtownych napięć, w których ujawnia się charakterystyczna dla Góreckiego motoryka rytmiczna i repetytywność motywów. Oszczędność materiału muzycznego, długie płaszczyzny harmoniczne i specyficzne poczucie „zatrzymanego czasu” tworzą język muzyczny natychmiast rozpoznawalny jako styl patrona Filharmonii Śląskiej. Podczas koncertu usłyszymy również dwie Romanse na skrzypce i orkiestrę Ludwiga van Beethovena – G-dur op. 40 oraz F-dur op. 50. Beethoven prowadzi tu partię skrzypiec niezwykle śpiewnie i lirycznie, nadając instrumentowi niemal wokalny charakter. Partie solowe wykona Piotr Pławner, łączący podczas tego wieczoru rolę dyrygenta i skrzypka. Szczególne miejsce zajmie także Sonata fortepianowa nr 14 cis-moll op. 27 nr 2 „Sonata quasi una fantasia” w opracowaniu na orkiestrę smyczkową. Beethoven świadomie odszedł w tym utworze od klasycznej konstrukcji sonaty, zastępując ją bardziej swobodną, fantazyjną narracją muzyczną. Nastrojowe Adagio sostenuto, pełne wewnętrznego napięcia i mrocznej ekspresji, kontrastuje z dramatycznym finałem _Presto agitato_ , którego żywiołowość i emocjonalna intensywność zapowiadają już estetykę romantyzmu. Co ciekawe, określenie „Księżycowa” nie pochodzi od samego Beethovena – pojawiło się dopiero po śmierci kompozytora. Wieczór dopełni prawykonanie zwycięskiej kompozycji Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. Henryka Mikołaja Góreckiego – symboliczne spotkanie tradycji z najnowszą muzyką i młodym pokoleniem twórców.