Jak brzmi świat Shakespeare’a? Jakie dźwięki mogłyby towarzyszyć jego bohaterom, krajobrazom i opowieściom? Podczas wyjątkowego wieczoru 3 lipca literatura i muzyka połączą się w jedną opowieść, prowadząc słuchaczy od baśniowego świata teatru ku romantycznym pejzażom północnej Europy. Fragmenty dzieł Williama Shakespeare’a, prezentowane przez Reginę Gowarzewską, staną się przewodnikiem po muzyce Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego – kompozytora, który jak mało kto potrafił przełożyć literacki obraz na język orkiestry. Twórczość Shakespeare’a fascynowała Mendelssohna od najmłodszych lat. Miał zaledwie siedemnaście lat, gdy stworzył uwerturę do Snu nocy letniej – dzieło, które do dziś zachwyca świeżością, lekkością i niezwykłą wyobraźnią. W kilku muzycznych gestach zamknął cały świat szekspirowskiej komedii: migotliwy taniec elfów, figle Puka, zamieszanie zakochanych i tajemniczą atmosferę nocy, w której wszystko wydaje się możliwe. Powracając po latach do tej samej sztuki, dopisał kolejne ogniwa muzycznej opowieści – poetycki Nocturn, pełne blasku Intermezzo czy pełen humoru Taniec klaunów. To właśnie z tej muzyki pochodzi również jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów w historii – słynny Marsz weselny, który od niemal dwóch stuleci towarzyszy uroczystościom ślubnym na całym świecie. Trudno o lepszy dowód na to, jak głęboko szekspirowska wyobraźnia przeniknęła do kultury i jak niezwykłą muzyczną formę nadał jej Mendelssohn. Wieczór poprowadzi nas jednak także poza scenę teatru. Wraz z Mendelssohnem wyruszymy ku północnym krajobrazom Szkocji – krainie mgieł, legend i bezkresnego oceanu. Inspiracją do powstania uwertury Hebrydy stała się Grota Fingala na wyspie Staffa. Kompozytor miał okazję spędzić tam noc podczas sztormu, otoczony monumentalnymi bazaltowymi kolumnami wyrastającymi wprost z morza. Potężne sklepienie pieczary, szum fal i niezwykła gra światła wywarły na nim tak silne wrażenie, że pierwsze muzyczne szkice powstały jeszcze podczas tej podróży. Dzieło, które początkowo miało nosić tytuł Samotna wyspa, stało się jednym z najpiękniejszych przykładów romantycznego malarstwa dźwiękowego. Szkocja powróci także w III Symfonii a-moll „Szkockiej”, będącej zwieńczeniem fascynacji Mendelssohna tym krajem. Nie jest to jednak muzyczny przewodnik ani ilustracja konkretnych wydarzeń, lecz zapis emocji, wspomnień i obrazów, które pozostały w pamięci kompozytora po jego podróży. Sam Mendelssohn pisał o mieszkańcach tych ziem jako o ludziach, którzy „weselą się rzadko, ale z całego serca” – i właśnie taki charakter zdaje się mieć ta muzyka: powściągliwa, pełna zadumy, a jednocześnie niezwykle szczera i głęboko poruszająca.